Vink with Pink

De Vinktas.  Ik zag ze hier voor het eerst en ging meteen eens kijken op de flickr pagina van Vink.  Want daar vind je de uitleg, kort en krachtig. 
Bij Pauli zag ik op de restjestafel een grote donkerbruine dikke lap stof liggen, 100%wol.  Voor een spotprijs, want er zaten hier en daar ook een paar fouten in.  Fouten die amper zichtbaar waren met het blote oog.  Dus hup, mee naar huis, die dikke lap stof.  Meestal als ik stof koop, heb ik niet echt een vooropgesteld plan van wat ermee te doen.  Maar hierbij had ik het wel, het zou een Vinktas worden,  want die vraagt wel om een beetje stevigheid.  Bij dezelfde stoffenwinkel nam ik ook de ruitjesstof mee, die ik zou combineren met de wollen stof.  En tot slot nog een lang stuk felroze tassenband erbij, gekocht op het stoffenspektakel.

Dan het werk.  Patroon overtekenen: ok - knippen: ok - voering naaien: ok
En dan de wollen delen in elkaar steken.  Zonder boventransportvoet was het me nooit gelukt denk ik.  Mijn machine maakte zelfs daarmee af en toe vreemde geluiden, geluiden die je liever niet hoort komen uit een gebruiksvoorwerp dat je dagelijks 'nodig' hebt.  Bij momenten dacht ik dat het ding het ging begeven, als ik me door drie lagen dikke wollen stof doorworstelde.  Maar het ging.  Hier en daar heb ik de tas nog eens extra doorstikt, voor de stevigheid, en om de stof goed op zijn plaats te houden.  Bovenaan werkte ik het geheel af met een resem ruwe stiksels, in felroos, goed contrasterend met de bruine stof. 

En de tas, die werkelijk megagroot is, ging mee, op reis.  Ik heb ervan genoten, al mijn persoonlijke 'spullen-die-ik-nodig-heb-onderweg' vonden er hun plaats in, samen met sjaals, mutsen en wanten van de hele kroost.  Ja, ik ben weer een tas een rijker, en ik ben er wreed content mee. Dank-je-wel, Vink!